۴ سال است که هستم . ۴ سال است که می نویسم . گذشته آنقدر به من نزدیک است که جزئیاتش را ، خوبی ها و بدی هایش را  ،خوب به یاد دارم . خاطرات این وبلاگ که تنها چند صفحه از دنیای مجازی را اشغال کرده سالیان زندگی من را رقم زده است و من به خود می بالم و پاس می دارم لحظه لحظه های نوشتنم را چون عاشقانه نوشته ام . تولد وبلاگم مبارک !

چون موضوع تولد هستش و این ترانه ای است که امسال برای تولد آقای مشکی پوش تقدیمشون کردم ، می نویسمش تا شما هم بخونید :

تو شبای سرد و ابری

تک و تنها زیر بارون

اومدی با چتر بسته

تو یه دنیا نور بی جون

مث یک قصه ی شیرین

موندنی شدی و خوندی

حرف قلبتو به گوش

همه عاشقا رسوندی

شدی شاه مشکیا و 

واسه مون ترانه ساختی

بین رنگای غریبه

تو نسوختی ، تو نباختی

اسم مشکی رو گذاشتی

روی عشق و مهربونی

چون که قانونو شکستی*

تو قلب من می مونی

(پیوند)

*جمله ی "مشکی رنگ عشقه" یک جمله ی قانون شکن است .

فقط یه ترانه از خودم می نویسم . به درخواست دوستای عزیزم . نظرتون خیلی می تونه کمکم کنه :

برام مهم نیس که کجای راهی

یا این که شرمنده و رو سیاهی

یه روزی ساده قلبمو شکستی

نگو که عاشقی و بی گناهی

برام مهم نیس اگه حتی مُردی

گول ِ دل ِ غریبه ها رو خوردی

این اشتباه ِ هر دوتای ما بود

پس دلو بکّن نگو دل سپردی

می خوام برم راه منو سد نکن

بیشتر از این با دل ِ من بد نکن

روزای تلخ عاشقی تموم شد

گفته بودم به بودن عادت نکن

برام مهم نیس دیگه التماست

دل دیگه ناکوک ِ با ضرب و سازت

عشقمو جای دیگه پیدا کردم

به کوری ِ چشمای ِ ناسپاست

پیوند

 پیوند نوشت : دوستان عزیز کپی برداری یا استفاده از مطالب و ترانه های من در این بلاگ با یا بی ذکر منبع ممنوع است . البته با عرض پوزش فراوان