سلام به دوستایی که هر روز تعدادشون داره کمتر می شه

بعد از مدت ها این بلاگ رو به روز کردم

راستش نمی خواستم اما به دلایلی گفتم که بیام دوباره که سوء تفاهمی نشه یه وقت

در مورد خبر های آقای مشکی پوش بگم که بهتره خبر رسوندن از ایشون رو وبلاگای دیگه انجام بدن

چون به قول یکی از دوستان (!) وبلاگ من خبر موثقی نداره و نداشته

(از الان به بعد روی صحبت من با یه سری از به اصطلاح مشکی پوش هاست نه همه شون)

لازم به ذکره که من تک و توک خبر می نوشتم یا ترانه ای از آقای مشکی پوش می ذاشتم 

اما خبرای من قلابی و اشتباه نبود گرچه ۱۰۰٪ دقیق نبود !

راستی نمی دونم چرا توی هر ۱۰ - ۱۵ تا نظر که یکی باید بیاد یه حرف نا مربوطی بنویسه ؟

من نه کاری به کسی ندارم و نه تو حاشیه هستم و نه تو متن ...

نمی دونم دلیل این کارا و این حرفا و این رفتار های زشت چیه ؟

چرا ؟ تا کی این کارا ادامه داره ؟ تا کی ؟

اگه چند سال پیش گروهی هم در کار بود الان از هم تقریبا پاشیده و دلیل اصلیش همین اتفاقاست .

خواهشا بس کنید !

قبل از اینکه طبق روال قبل ترانه ای از خودم بذارم می خوام دوتا از آهنگ های معروف آقای مشکی پوش رو با هم مقایسه کنم .

به نظر من آهنگ وایسا دنیا خیلی استادانه هم کلامش نوشته شده بود و هم آهنگسازی شده بود و تنظیم فوق العاده ای هم داشت و اجراش هم خیلی عالی بود و در این شکی نیست و مطمئنا این آهنگ در ذهن هر کسی که گوش داده بهش خواهد موند و موندگار می شه اما به دلایلی که گفتم . حالا این آهنگ و کلام پر محتوی و قوی رو مقایسه می کنم با تو با منی آروم و با کلام ساده و بی ریاش . آهنگ تو با منی فکر نمی کنم از خاطر کسی پاک بشه به خاطر حس قوی و پر رنگی که توی هر ثانیه از کار موج می زنه . حس آقای مشکی پوش در تو با منی خیلی فوق العاده ست و رضا صادقی توی اون کار کاملا جاری و پویاست یعنی می شه احساسش کرد . اما در وایسا دنیا و در کل توی اغلب کارهای وایسا دنیا انگار رضا صادقی می خواد حس خودشو تزریق کنه و به خودی خود جاری نیست توی کارها .

درسته که هر خواننده ای هر بار که آلبومی می ده باید از نظر آهنگ سازی و تنظیم و کلام و به طور کلی از همه نظر از کارهای قبلی قوی تر باشه اما می خوام بگم که رضا صادقی وایسا دنیا قوی و تکنیکی بود و موندگار شد اما رضا صادقی پیرهن مشکی و سایر آلبوم های قبل از وایسا دنیا ساده و آماتور بود و موندگار شد . ما اول از هر چیزی احساس ایشون رو حس می کردیم توی کارای قبلی اما جدیدا احساس کم رنگ تر شده ولی قوت و حرفه ای تر شدن کار بیشتر به چشم می خوره . البته منکر احساسی بودن بعضی کارا نمی شم که بی انصافیه اما به طور کل می تونم بگم که این احساس ناخالص تر و کم رنگ تر از کار های قبلی شده .

یه مورد دیگه هم اینه که هر از چند گاهی می شنویم که فلان آهنگ به طور غیر مجاز از آقای مشکی پوش لو رفت و دوستان توی وبلاگاشون می نویسن : ((بازم نامردی شد در حق سلطان و بازم دو رنگی!)) و ... . اما چرا باید ایشون به همه اعتماد داشته باشن بعد از این همه ضربه خوردن از اطرافیانشون و هر آهنگی که می سازن رو در اختیار این ها قرار می دن ؟ باید بعد از این اتفاقای بد تجربه ای کسب بشه یا نه ؟ از ماست که بر ماست و نمی شه بقیه رو متهم کرد . چنین خواننده ی بزرگ و پر حاشیه ای باید مراقب باشه که کاری به طور غیر مجاز ازش منتشر نشه که دوباره مشکل به وجود بیاد . وقتی می دونیم که دورنگ و به قول خودشون نوخاله زیاده چرا باید کار ها رو دست این و اون بدیم ؟ یه قضیه ی جالب هم اینه که شنیدم یه نفر(!) گفته که پیوند توی وبلاگش یه بخش از چقدر سخته رو نوشته و این قضیه جنجال به پا کرده ولی نمی دونم چرا آهنگ هایی که مثل نقل و نبات داره پخش می شه جنجالی نمی شه ؟! من اگر دو بیت از اون ترانه رو هم نوشتم بعد از اجراش جلوی چند هزار نفر شنونده بود و خوبه بگم همون کسی که داره پشت سر من به هر طریقی زیرآب می زنه بدون شک چنین آدمی خودش نفر اول لو دادن آهنگ هاست . پس آقای رضا صادقی یه کم دقیق تر به اطرافتون نگاه کنید لطفا و خواهشا !

حالا یه قسمت کوچیک از یکی از ترانه های خودمو می نویسم برای دوستای همیشه همراهم .

این ترانه رو برای تولد آقای مشکی پوش بهشون تقدیم کردم و خوششون اومد خدا رو شکر .

نظرتون برام با ارزشه پس نظرتون رو بگید :

 به احترام کعبه

به عشق رنگ شب ها

به نام عاشقای

یه رنگ و پاک و تنها

یه مرد با صلابت

یه روز یه ادعا کرد

نوشت که مشکی عشقه

بد جوری سر صدا کرد !

(پیوند)